کسانی که می خواهند با شریک نشان دادن آقا در گندکاری های خودشان، قبح رفتار و عقایدشان را بشکنند. از یک سو آقا را “حضرت آیت الله العظمی الامام” خطاب می کنند و از سوی دیگر ادعاهای  کذب خودشان را به آقا نسبت می دهند.

با استفاده زیرکانه از اینترنت در حال نشر اکاذیبشان هستند. راست و دروغ را با هم مخلوط کرده اند و منتشر می کنند.

با مراجعه به سایت هایی مثل صالحات متوجه می شوید منظورم چه کسانیست. در حالی که خودشان متهم هستند که ادعای ارتباط با امام زمان را دارند، برای رفع اتهام از خودشان سعی دارند آقا را هم شریک کنند. اگر کمی دقت کنید، خواهید دید که غیر از مبحث ارتباط آقا با امام زمان (عج) ، سایر بخش های سایت غیر فعال است. بعد از این در شبکه های اجتماعی مطالب را به نقل از این سایت منتشر می کنند. ما حزب اللهی ها هم بخاطر علاقه مان به آقا همین موارد را در فضای مجازی به اشتراک می گذاریم و در دنیای واقعی نقل می کنیم. همین برای نشر این مطالب در کل جامعه کافی است.

من هیچ وقت نگفته ام ( و خدای ناکرده نخواهم گفت) که ارتباط با امام زمان (عج) امکان ندارد. اما کدامیک از افرادی که حضرت صاحب (عج) را زیارت کرده اند اجازه میدادند که در زمان حیاتشان چنین ارتباطی به آن ها نسبت داده شود؟

مومنان! زیرک باشید. خیلی سخت نیست، با دفتر حضرت آقا تماس بگیرید و در مورد صحت و سقم مطالبی که سایت صالحات نقل کرده تحقیق کنید.

پ ن/ نکته ای که به آن پرداختم، می تواند دردسر زیادی برایم درست کند. اما ننوشتنش را خیانت دانستم.

اظهارات جنجال برانگیز آقای مشایی معمولا دو پهلو است. یعنی می شود برداشت منفی یا مثبت (اگر نه مثبت حداقل خنثی) از حرف های او داشت. اما لازمه برداشت مثبت و یا خنثی از سخنرانی های ایشان، کلی توضیح و تفسیر است که باید توسط خود ایشان و یا بعضا توسط جناب رئیس جمهور ارائه شود.

اما واقعا چرا یک فرد اینقدر خبرساز و یا بهتر بگویم جنجال ساز شده است. قطعا در پس ماجرا عمدی در میان است. زیرا اگر آقای مشایی بخواهد فقط نظرات خود (که به گفته خودشان تناقضی با تفکر اسلامی و انقلابی مردم ایران و علمای عظام ندارد) را بیان کند، می تواند بدون استفاده از مثال ها و کلمات خاص به مقصود برسد. به عنوان مثال، اگر در سخنرانی اخیر، ایشان مطلب خود را بدون استفاده از “مکتب ایران” بیان می کرد و می گفت “ما باید مکتب اسلام را به گونه ای که اکنون در ایران اسلامی رواج دارد تبلیغ کنیم”، هیچ مشکلی پیش نمی آمد.

اما تکرار این اتفاقات نشان می دهد که برنامه ای در پشت پرده است. زیرا اگر این اتفاقات سهوی بود، اینقدر تکرار نمی شد.

به نظر می رسد آقای مشایی خود بسیار علاقمند است که هر هفته و یا شاید روزانه بخش هایی از اخبار سایت ها و خبرگزاری ها به او اختصاص یابد. شاید به این طریق باید نام مشایی به گوش همگان برسد و شاید قرار است ذهن من و شما به اخبار ایشان مشغول شود و وقتی برای بررسی مسائل مهمتر را نداشته باشیم.

در شرایطی که آقای رئیس جمهور به هر دلیل حاضر نیست از مشایی فاصله بگیرد، بهترین کار این است که بنگاه های خبری به اخبار مربوط به مشایی نپردازند تا هر برنامه ای در پشت این اظهارات دردسر ساز و جنجال آفرین است نقش برآب شود.

از روی کنجکاوی خودم تست کردم و دیدم درست است. در قسمت ترجمه پیشنهادی، God و Allah را به عنوان ترجمه جایگزین پیشنهاد دادم.

قبل از اینکه از مترجم گوگل خارج شوم، Down with Israel را تایپ کردم تا گوگل معادل فارسی آن را نمایش دهد. گوگل هم آن را اینطوری ترجمه کرد: “مرگ بر اسرائیل”. از مترجم گوگل خارج شدم و چرخی در صفحات وب زدم.

چند دقیقه (شاید ۲ دقیقه) بعد وارد جیمیلم (جیمیل سرویس ایمیل شرکت گوگل است) شدم.  در بالای صفحه با فونت قرمز و بزرگ اخطار داده بود که “فردی از اسرائیل وارد ایمیل شما شده است و با توجه به اینکه تا کنون فقط از ایران وارد ایمیلتان شده اید، این پیغام را برایتان می فرستیم. اگر احساس می کنید کسی غیر از شما وارد ایمیلتان شده است، فورا پسورد خود را عوض کنید”.

قطعا این موضوع نمی توانسته یک اخطار برای شوخی نکردن  با اسرائیل باشد . و به احتمال زیاد یک سوتی فنی بوده است.

احتمالا گوگل برنامه ای دارد که به کلمه “اسرائیل” حساس است و بعد از اینکه من ترجمه “مرگ بر اسرائیل” را درخواست کردم، سیستم به طور خودکار فعال شده است و سابقه من در اکانت گوگل را باز بینی کرده است.

اما عقلشان نرسیده است که این دسترسی به اکانت من را از سیستم هشدار ورود غیر مجاز خارج کنند و گوگل به صورت اتوماتیک پیغام ورود غیرمجاز به ایمیل من را ارسال کرده و پیشنهاد تغییر رمز عبور را داده است.

به هر حال ، مرگ بر اسرائیل.

بعد نوشت:

ظاهرا بخشی از مطلب گنگ بوده و نیاز به توضیح دارد.

چند کامنت و یکی از دوستان که مطلب را خوانده بود، در مورد هشداری که سایت گوگل داده است سوالاتی داشتند.

بعد از اینکه وارد ایمیلم شدم، یک پیام هشدار در بالای صفحه ظاهر شد.

مظمون هشدار این بود: فردی از اسرائیل وارد ایمیل شما شده است(از نظر گوگل این فرد میتواند خود من یا کسی دیگر باشد). اگر این فرد کسی غیر از خود شماست، فورا پسورد خود را عوض کنید.

اما توضیح من درباره این هشدار: من که پسورد ایمیلم را به کسی نداده و با توجه به طولانی بودن رمز عبور من و نیز رعایت موارد امنیتی، احتمال اینکه کسی پسورد مرا پیدا کرده باشد، تقریبا صفر است. اما چرا این هشدار ظاهر شده است؟ احتمالا بعد از اینکه من آن جمله ضد اسرائیلی را در بخش ترجمه وارد کردم، خود شرکت گوگل و یا یک شرکت امنیتی طرف قرارداد با گوگل، وارد ایمیل من شده است و ایمیل های قبلی من را بررسی کرده است (این بررسی می تواند کپی کردن تمام اطلاعات من و یا جستجو در باره کلمات خاصی مثل اسرائیل ، بمب ، حمله ، اسلام و یا هر چیز دیگری که اسرائیل به آن حساس است باشد).

در سیستم ایمیل گوگل، یک روش امنیتی وجود دارد که به کاربران کمک می کند که ورودهای غیر مجاز احتمالی  به ایمیلشان را متوجه شوند. در این سیستم اگر یک نفر فقط از یک کشور خاص وارد ایمیل خود شود، برای اولین بار که از کشور دیگری وارد ایمیل شود (مثلا اگر من به یک کشور X سفر کنم و از آنجا وارد ایمیلم شوم) به او هشدار می دهد که فردی از کشور X وارد ایمیل شما شده است. حالا اگر این فرد خود من باشم که مشکلی نیست. ولی اگر در زمان هشدار من در کشور X نباشم، پس فرد دیگری وارد ایمیل من شده است. ضمنا لازم به توضیح است که ورود افراد به یک سایت را به راحتی می توان رد یابی کرد و متوجه شد که از کدام کشور است، سیستم عاملش چیست، وضوح تصویر صفحه نمایشش چیست و … .

حالا فکر میکنم مطلب واضح تر شده باشد. شرکت اسرائیلی طرف قرارداد گوگل وارد ایمیل من شده است. گوگل این ورود را شناسایی کرده و هشدار داده است. درصورتی که می بایست این هشدار را به من ندهد و به فقط به فکر قراردادش با اسرائیل باشد.

۱-ما میزان پایبندی دولت بر اطاعت از ولایت فقیه را هم در جداسازی سازمان حج علی رغم دستور رهبر معظم انقلاب دیدیم، چون گفتن اطاعت از ولی فقیه ساده است اما اصل اجرای آن است.

۲-سخن گفتن از اطاعت از ولی فقیه ساده است، اما اصل اجرای آن و انطباق رفتار و اعمال با نظر ولی فقیه است.

خودتان میزان صداقت ایشان را تخمین بزنید.

پی نوشت: با همه ی گندکاری های موسوی، آقای هاشمی باز هم موسوی را در جمع هیئت امنای دانشگاه آزاد می پذیرد. آقای رفسنجانی حالم از این کارت به هم خورد.

تا پیش از این، سعی می کردم بی طرفانه حرف هایش را بشنوم و مطالباتش را عدالت طلبانه قلمداد کنم. گاهی اوقات از انتقاداتش به دولت دفاع هم کرده ام. اما در یادداشت اخیرش همه چیز را خراب کرد.

من هم تسلیم شدم. احتمالا ایشان بیشتر دوست دارد با حرف هایش جلب توجه و خودنمایی کند.

جمله آخر یادداشتش در تابناک بسیار زشت بود و نکته ای که رسایی تذکر داده بود (رسایی: در بخشی از این یادداشت به صراحت به عالی ترین مقام کشور توهین شده) را بدون پاسخ می گذارد.

ان شاء الله خدا همه مان  و علی الخصوص این آقازاده را به راه راست هدایت کند.

پینوشت: روز جمعه در حرم امام (ره) برخورد مردم با سید حسن خمینی را زیاد نپسندیدم. راستش نمایش این تصاویر در رسانه های خارجی را دوست نداشتم. اما چه می شود کرد، این راهیست که نوه امام خودش انتخاب کرده است.

تا کی به امید اینکه شماها آدم شوید سکوت کنیم؟ اصلا اگر نخواهیم یک مشت بی نماز و روزه خور و دخترباز و… را جذب کنیم چه کسی را باید ببینیم؟

مثل اینکه یادتان رفته است که علی (علیه السلام) فقط جاذبه نبود. دافعه هم داشت. جاذبه علی (علیه السلام) برای کودکان یتیم و زنان شوهر مرده بود. نه برای شکم پرهای بالاشهر نشین که کاخ هایشان را با تخریب کوخ های بیچاره ها ساخته اند.

۲۲بهمن، هرکس بخواهد اسلام را از جمهوری اسلامی حذف کند، عکس خمینی را پاره کند یا به خامنه ای فحش بدهد با مشت جوابش را می دهیم. با هیچ کسی هم تعارف نداریم. فوقش این است که بگویند تخلف کرده ای و بازداشتمان کنند، مشکلی نیست زندانش را هم تحمل میکنیم.

اسلام و خمینی و خامنه ای ناموس ماست. نزدیک اینها بیایید کارتان را می سازیم.

به هرحال ما را به برخورد خشن و نقض حقوق بشر و صدتا از این مزخرفات ساخته خودتان، متهم کرده اید و می کنید. حالا شما را ادب بکنیم یا نکنیم در اتهاممان تغییری پیدا نمی شود.

آیا عبدالله نمی توانست بعد از شهادت امام حسین، همراه قافله باشد و از آنان در برابر دشمن دفاع کند و یا در هنگام اسیری به کمک پسرعموی بیمارش برود؟ یا در هدایت قافله به عمه اش کمک کند؟ و یا …

مگر او نمی دانست که چه او دستش و جانش را فدا کند چه نکند، به هرحال امامش شهید خواهد شد؟

درسی که منو تو باید از این رفتار فرزند امام حسن (ع) بگیریم این است: “بدون هیچ توجیهی باید پشتیبان و مدافع ولی زمان بود”.

اما افسوس به حال کسانی که با هزاران توجیه پشت ولی خود را خالی کرده اند و بیم آن دارند که نکند با حمایت از رهبرشان، گردی به قبایشان بنشیند. و صد افسوس به حال کسانی که همه چیزشان را از همین نظام و همین رهبر دارند، اما نه تنها در صف مبارزه جلوتر از رهبرشان حرکت نمی کنند و بلکه حتی از او حمایت هم نکردند.

و ده ها چرای دیگر…

این سوالات جواب پیچیده ای ندارد. اکثر کسانی که الان (و نه در زمان انتخابات) طرفدار موسی و کروبی ساده لوح هستند و بخشی از طرفداران هاشمی، از روی دشمنی با اسلام و امام و رهبر عزیز است که سنگ این ها را به سینه می زنند. وگرنه همه ما می دانیم که همین ها بودند که با هزاران راست و دروغ، هاشمی را منفور کردند و همین نفرت از هاشمی باعث شد که احمدی نژاد دو دوره رئیس جمهور شود.

چه طور باور کنیم که مخالفین همیشگی انقلاب و نظام، نگران توهین به حسینه جماران هستند!!!؟ مگر بزرگترین یادگار امام اصل ولایت فقیه نیست، پس چرا بر علیه آن شعار می دهند؟ ولی مخالفت با خاتمی و اعوان انصارش در حسینه جماران توهین به امام است!!! مسجد را آتش میزنند، عکس امام را می سوزانند، آرمان ها و اعتقادات امام را زیر سوال می برند اما اعتراض به حضور ضدامام ها و ضدانقلاب ها در حسینه جماران را تحمل نمی کنند!

بازی بس است، دستتان رو شده.

آیا واقعا جا ندارد که مسئولین دولتی در برابر زیاده‌خواهی‌های عده‌ای ضدانقلاب موضع‌گیری کنند؟

همه‌شان رو به مصلحت اندیشی آورده‌اند و برای حفظ منافع‌شان خفه شده‌اند. همان‌هایی که برای منافع شخصی خودشان همه‌جا از آقا مایه می‌گذارند، اکنون رهبر عزیز را در خط مقدم مبارزه تنها گذاشته‌اند.

تازه بعد از این همه بی حرمتی و اعتراض مردم و علما، بعضی هایشان زبان باز کرده اند. و بیشترشان هم در کمال پررویی کماکان لال هستند.

درست است که ما حامی انتخاب این دولت بودیم و از حمایتمان هنوز پشیمان نشده ایم، اما با کسی عقد اخوت هم نبسته ایم. حتی با خود احمدی نژاد هم که این روزها روزه سکوت گرفته است تعارفی نداریم.

و اما این یزیدیان بدانند اگر دولتی ها ترس از دست دادن قدرت و جایگاه شان را دارند، ما نداریم. با شما به شدیدترین نحو برخورد می کنیم. حتی اگر بازداشت و محکوم شویم، نمی گذاریم بیش از این به امام، شهدا و مولایمان خامنه ای توهین کنید.

ما تا پای جان ایستاده ایم. به نفع خودتان است که این اخطار را جدی بگیرید.

اما امان از ساده لوحی…
دوستی در دانشگاه اراک تعریف می کرد که چندتا از بچه های بسیج دانشجویی این دانشگاه، کروبی را دعوت کردند که پس از سخنرانیش برای انجمن اسلامی، به دفتر بسیج بیاید.
کروبی ابتدا قبول نکرده بود. اما بچه ها به او گفته بودند شما که شعار زنده باد مخالف من می دهید، حتی حاضر نیستید در دفتر ما حاضر شوید.
کروبی تغییر عقیده داده بود و با آنها رفته بود.

در دفتر بسیج درباره امام و بسیج صحبت کرده بود و بچه ها به به و چه چه کرده بودند.
بعد یکی از بچه ها گفته بود با این حرف های شما، نظر ما عوض شد و به شما رای میدهیم. اصلا همه حزب الهی های اراک به تو رای میدهند و کروبی بیچاره خام شده بود و کلی تشکر کرده بود.
بعد از بیرون رفتن کروبی از دفتر، از خنده روی زمین افتاده بودند.

حالا شما از کسی که چند جوان ۱۸-۱۹ ساله بازیش می دهند چه انتظاری دارید؟؟
چرا او نباید باور کند که در انتخابات جابجایی آرا صورت نگرفته؟ چرا باور نکند که در بازداشتگاه ها به زندانیان تجاوز شده است؟ و ده ها چرای دیگر.
به نظر من مقصر اصلی، نزدیکان کروبی هستند که او را نه تنها آگاه نمی کنند، خودشان هم به بازی دادن او مشغولند.
امان از وقتی که یک آدم ساده لوح، لجباز هم باشد.

کروبی خیلی شبیه منتظری شده است. خدا به آخر و عاقبتش رحم کند.

این خبر دلیل توقف تولید این خودرو را “عدم تامین قطعات” توسط شرکت فرانسوی اعلام کرده بود.

در شرایطی که قطعات خودروهایمان (که به هیچ وجه کالاهایی استراتژیک نیستند) را تامین نمی‌کنند، انتظار دارند که غنی سازی اورانیوم را متوقف کنیم!

می‌گویند: “غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کنید، ما آن را برای‌تان تامین می‌کنیم.”

من که باورد نمی‌کنم. شما باور می‌کنید؟

اما روز قدس، مدرک بسیار جالبی بود. مدافعین نظام و مخالفین، هر دو آمده بودند. اما جمعیت این‌ها کجا و جمعیت آن‌ها کجا.

روز قدس نشان خوبی بود برای اثبات قدرت تبلیغات.

اما معلوم نیست تا کی باید هزینه بی‌عرضه بودن بعضی از مدیران در حوزه تبلیغات را بپردازیم.

تا به کی باید تبلیغات مستقیم صدا و سیما که فقط نتیجه عکس دارد را تحمل کنیم.

هرجا که به مردم مربوط است، خوب برگزار می‌شود. و همان‌طور که حضرت آفا هم فرمودند باید از مردم تشکر کرد.

اما جایی که مدیران فرهنگی و تبلیغاتی کشور باید کار کنند، در اغلب موارد گند می‌زنند.

شما را به خدا به خودتان بیائید. پس کی می‌خواهید بفهمید که تبلیغات یک فن است و شما نیاز دارید که آن را بیاموزید؟

اکنون بعد از شکست در بازی، به روش‌هایی خلاف مقررات اقدام کرده و ادعا دارد که در بازی تقلب شده است. این در حالی است که ادعای وقوع تقلب را قبل از خاتمه بازی مطرح کرده و در ذهن طرفداران خود پرورش داده است.

در صورتی که روش معقول این است که در بازی که یقین به وقوع تقلب در آن وجود دارد، نباید شرکت کرد.

حالا چرا او را بخاطر نقض قانون محاکمه نمی‌کنند؟

گروه‌ها و افراد زیادی خواستار رسیدگی به اتهامات این دو نفر شده‌اند.

در این زمینه توجه به ۳نکته زیر حائز اهمیت است:

۱٫ پسران هاشمی و عبدالله جاسبی همه‌گی منتسب به آقای هاشمی رفسنجانی هستند و در سیستم قضایی کشور نفوذ بسیار زیادی دارند. پس محکوم کردن آن‌ها کار ساده‌ای نخواهد بود.

۲٫ مردم انتظار ندارند که این افراد محاکمه و تبرئه شوند. پس بهتر است که اگر نمی‌توانید محکوم‌شان کنید، اصلا محاکمه‌شان نکنید.

۳٫ مردم همیشه از محکوم شدن قدرت‌مندان خشنود می‌شوند. پس شما را به خدا اگر مدارک لازم برای محکوم کردن‌شان را دارید، اینقدر ترسو نباشید. این ملت بزرگ مانند کوه پشت شما ایستاده است.

به هرحال عدالت درحال پیشرفت است. همین که رسانه ملی جسارت این را پیدا کرده که اعترافاتی را که نام نزدیکان هاشمی در آن مطرح می‌شود را پخش کند، جای بسی امیدواری است.

پ ن/ یکی از آرزوهایم این است که هیچ کس در کشور قدرت اعمال نظر در حکم قاضی را نداشته باشد و البته خود قاضی هم آنقدر سلامت داشته باشد که حکم خلاف ندهد.

و پس از فروش آدامس‌ها هم هیچ درآمدی نخواهد نداشت و صاحب‌کار محترم همه پول‌ها را به جیب می‌زند.

البته وضع او از کودک دستفروش هم بدتر است. خیلی از کودکان دستفروش متوجه سوء استفاده صاحب کارشان می‌شوند، اما کروبی هنوز هم نفهمیده است که از جایگاه و شخصیت او سوء استفاده می‌شود.

متاسفم

بازی‌های هفته گذشته حداقل دو نکته مثبت برای احمدی‌نژاد به همراه خواهد داشت.

پس از غوغای انتصاب مشایی به معاونت اولی رئیس جمهور و مقاومت بسیار زیاد احمدی‌نژاد در برابر درخواست عزل او از جانب آقا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، خبرگان رهبری و همچنین حامیان انتخاباتی او، اکنون دیگر انگیزه‌ای برای مقاومت در برابر انتصاب این فرد به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور وجود ندارد و یا بسیار محدود است. و بدین ترتیب مشایی با همه‌ی سابقه و افکار زشتش به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور باقی خواهد ماند.

امتیاز دوم احمدی‌نژاد، اثبات قاطعیت (بخوانید پافشاری و لج بازی!) او در تصمیماتی است که از این پس خواهد گرفت. که این موضوع موجب افزایش هزینه اعتراض به تصمیمات او خواهد شد.

اما مشکلات او با از دست دادن محبوبیتی که در قلب حزب‌الله داشته است آغاز شده است. طبق اطلاعاتی که طی این چند روزه از استان‌های مختلف به دست آورده‌ام، غالب حامیان احمدی‌نژاد از او بخاطر تاخیر در اجرای دستور حضرت آقا برای عزل مشایی، نامه بی‌ادبانه او به آقا و همچنین انتصاب مشایی به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور بسیار دلخور هستند.

این موضوع به دلخوری ختم نخواهد شد و از این پس اصلی‌ترین ابزار دفاعی احمدی‌نژاد در برابر مخالفین، یعنی حمایت حزب‌الله و متدینین به راحتی در اختیار او نخواهد بود.

در آینده‌ی نزدیک کسب رای اعتماد به وزرا می‌تواند مشکلی بزرگ برای احمدی‌نژاد باشد.

استعفاهای احتمالی نیز دیگر مشکلی است که ممکن است گریبانگیر دولت دهم شود.

به هر حال احمدی‌نژاد با همه جریان اصولگرا (حامیان و منتقدان خود) در افتاده است. این جنگ نهایتا به پیروزی او نمی‌انجامد.

پ ن: خدا شر مشایی و افکارش را که احمدی‌نژاد را به این روز انداخته است، از سر این مملکت کم کند.

احمدی‌نژاد اگر به نظر آقا تمکین نکند، تنها خواهد شد.

ما با دکتر احمدی‌نژاد عقد اخوت نبسته‌ایم، عاشق چشم و ابرویش هم نیستیم و فقط چون تا الان نظراتش به نظر رهبری نزدیک بوده‌است، با تمام توان از او حمایت کرده‌ایم.

آقای دکتر امیدهای ما را ناامید نکنید و هر چه زودتر به مسیر صحیح بازگردید. ما هنوز دوستتان داریم.

حق هم دارد. او که پس از ۲۰سال بیدار شده بود، با تبلیغات فراوان با حمایت‌های سیاسی بسیار از خارج و داخل، با پول از پارو بالا رفته دوستان سیاسی‌اش و به طور کلی با همه‌ی امکانات به میدان آمد تا فضای جامعه را سیاه و انقلاب و نظام را در آستانه سقوط معرفی کند.

میر حسین که تمام ملت ایران را همین تهران می‌دانست (آن هم نه جنوب شهر تهران و شهرری و ورامین!)، با “نه” محکم قشر رنج کشیده ملت مواجه شد و اکنون خود را در آستانه مرگ سیاسی می‌بیند.

این شلوغ بازی‌ها، به خیابان کشیدن مردم و مخالفت با تصمیمات نظام هم به مثابه تنفسی مصنوعی برای فردی‌ست که در آستانه مرگ است.

پایان تنفس مصنوعی، مساوی است با مرگ.

اما تا به کی می‌توان یک مرده را با دستگاه‌های پزشکی زنده نگه داشت؟ بالاخره روزی می‌رسد که هزینه‌های بیمارستانی، اولیای بیمار را به خاموش کردن دستگاه‌ها راضی کند.

طرفین این دعوا را باید به ۳ دسته اصلی تقسیم کرد.

۱٫ طرفداران احمدی نژاد

۲٫ طرفداران موسوی

۳٫ کسانی که فقط برای برهم زدن امنیت جامعه وارد این میدان شده‌اند

در این بین هر بلایی که بر سر دسته سوم بیاید، حق‌شان است. کسانی که بمب‌گذاری می‌کنند، درگیری مسلحانه ایجاد می‌کنند و سعی دارند دیگران را هم مسلح کنند تا دامنه آشوب وسیع‌تر شود، حتی اگر کشته هم شوند حق‌شان است.

اما دسته اول و دوم، تفاوت بسیاری با دسته سوم دارند.

دسته اول (که من هم جزء آنان هستم) ایمان دارند که احمدی‌نژاد واقعا رای اکثریت را کسب کرده و رئیس جمهور دهم است.

دسته دوم هم فکر می‌کنند در انتخابات تقلب شده است و باید حق‌شان را پس بگیرند.

البته همه افرادی که در این دو دسته قرار دارند، یکسان فکر نمی‌کنند. مثلا در طرفداران احمدی‌نژاد افرادی پیدا می‌شوند که مصرانه هر گونه تقلبی را در انتخابات رد می‌کنند. اما مگر می‌شود در یک انتخابات تقلب نشود؟ قطعا در این انتخابات هم تقلب‌هایی صورت گرفته است. اما نکته مهم این است که حجم این تقلب‌ها چقدر بوده است. آیا واقعا یک رای عظیم جا بجا شده است؟

در جمع طرفداران میرحسین موسوی هم بعضی خواستار بررسی صحت انتخابات هستند و بعضی هم فقط خواستار ابطال انتخابات. که البته متاسفانه خود میرحسین موسوی هم در بخش دوم جای دارد.

نکته دیگری که درباره طرفداران احمدی‌نژاد باید بیان شود این است که عده‌ای از این گروه بعد از فرمایشات آقا انتظار داشتند که میرحسین موسوی به نظر حضرت آقا احترام بگذارد. و وقتی بی توجهی او را دیدند، بسیار خشمگین شدند. که این خشم موجب برخی رفتارهای بعضا غلط هم شده است.

هرچند که رفتار طرفداران موسوی (البته بخشی از طرفداران او) در فحاشی‌ها، شعارهای نامربوط، تحریک قشر حزب الهی و … به هیچ وجه صحیح نیست، اما به هرحال در واکنش بخشی از دسته اول هم بی‌انصافی‌هایی دیده می‌شود.

شنیده می‌شود که در بعضی مواقع، با دختران رفتار بدی صورت می‌گیرید و آنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند و یا اینکه با باتوم به سر معترضین زده‌اند و مواردی دیگر. با توجه به بازار داغ شایعه و علی‌الخصوص دروغ‌ها و تحریک‌های رسانه‌ای، اطلاع دقیقی از صحت و سقم این شنیده‌ها ندارم. اما اگر انجام شده باشد، به هیچ وجه با روحیه بسیجی و اعتقادات مذهبی سازگار نیست. به شخصه اگر در جایگاه یک بسیجی باشم، هیچگاه نمی‌پسندم که یک دختر را بزنم. حتی اگر خدای ناکرده به رهبری توهین کند.

البته نباید از برخورد با این افراد خودداری کرد. بلکه باید دستگیر و مجازات شوند. ولی به هرحال برخورد فیزیکی با یک دختر به هیچ وجه روا نیست.

از طرف دیگر نمی‌توان رفتارهای مشابه گروه دیگر را هم نادیده گرفت. ضرب و شتم زنان چادری، مردانی که ریش دارند، فحاشی و توهین‌های بسیار زشت در جهت تحریک بسیج هم به هیچ وجه شایسته نیست.

و از همه این‌ها مهم‌تر اینه کشته شدن هر ایرانی ناراحت کننده است. هم آن فرد بسیجی که با ضربه آجر کشته شده و هم آن شخص ثالثی (علی رغم حضور در جمع آشوب‌گران) که در درگیری بین بسیج و معترضین مسلح کشته شده است.

هر جرمی باید مجازات متناسبی داشته باشد. دفاع از اصل نظام و برخورد با آشوب، نباید با شکسته شدن جمجمه با آجر جواب داده شود و حضور در خیابان، فریاد زدن، فحش دادن و پرتاب سنگ هم نباید با گلوله جواب داده شود (البته واقعا هنوز نمی‌دانم که گلوله چه کسی به او برخورد کرده است).

بهترین راه حل در فضای کنونی این است که بزرگان اصلاحات، مشکل خودشان را خودشان حل کنند. لشگرکشی خیابانی فقط تلفات جانی و از آن بدتر نا امنی به دنبال دارد.

دوستی می‌گفت در فضای کنونی امکان سوء استفاده جدایی طلبان زیاد شده است. مواظب ایرانمان باشیم.

اجتماعات مسالمت آمیز: گردهمایی و جمع شدن عده‌ای از طرفداران یک کاندیدا برای اعتراض به رای اکثریت؛ حضور در خیابان‌ها برای خرد کردن شیشه خوردروها؛ به طوری به کلیه اجتماعاتی که به “آزادی بیان” منجر شود، اجتماعات مسالمت آمیز گویند.

تقلب: هر آنچه که موجب شود کاندیدای مورد تایید ما بر کرسی ریاست جمهوری ننشیند را تقلب گویند، حتی اگر حضور ۹۰درصدی روستائیان در انتخابات و رای آن‌ها به کاندیدای رقیب باشد.

قانون گریزی: به مواردی اطلاق می‌شود که در آن گروه رقیب از نظر ما قانون را رعایت نکرده باشد.

قانون گرایی: تایید امکان آزادی بیان در کل کشور؛ تشویق به برگزاری تجمعات مسالمت‌آمیز؛ پیگیری اعتراض خود از طریق لشگرکسی خیابانی

دروغ: هرآنچه دولت عدالت محور برای عمران، آبادی و رفاه مردم متوسط به پایین انجام دهد؛ هر چه که دولت رقیب توانسته انجام دهد و ما در دولت‌هایمان توان و عرضه انجامش را نداشتیم؛ کمک به مستضعفان؛ تخصیص سهام عدالت؛ تلاش برای کاهش فاصله طبقاتی

حرکت خودجوش: برنامه‌هایی که با پول‌های دانشگاه آزاد و مهدی‌هاشمی و دعوت میرحسین موسوی برگزار می‌شود

استیفای حقوق مردم: بیخیال ۲۴٫۵میلیون رای مردم شدن و پرداخت به رای ۱۳میلیون رای سایرین

* در قسمت نظرات می‌توانید کلمات جدید را به این مجموعه اضافه کنید

در مورد دسته دوم بحثی ندارم و در این نوشته روی سخنم فقط با دسته اول است.

در بین همین دسته اولی‌ها بودند کسانی که استدلال‌های ما برایشان کارساز نیفتاد و به احمدی‌نژاد رای ندادند. ایشان بعضا به محسن رضایی و بعضی دیگر هم به موسوی رای دادند.

تا اینجا باز هم به کسی خرده نمی‌گیرم.

اما امروز اتفاقی افتاد که برای معتقدان به ولی فقیه زمان، بسیار مهم خواهد بود.

موسوی در نهایت بی‌مهری به سخنان حضرت آقا در نماز جمعه روز گذشته، بیانیه‌ای صادر کرده که جز توهین به نظر آقا هیچ چیز دیگری در آن قابل توجه نیست.

موسوی در این بیانیه صراحتا از طرفداران خود خواسته است که به اجتماعات خود ادامه دهند. که این امر دقیقا مخالف خواست آقاست.

آقای موسوی که با کسب اکثریت آرای تهران ظاهرا توهم محبوبیت عمومی به او دست داده، فراموش کرده است که ایران فقط تهران نیست.

گویا این آقا مردم روستاها و شهرهای کوچک را جزء این مملکت نمی‌داند و مصرانه بر توهم محبوبیت خود پافشاری می‌کند. و می‌پندارد که چون مردم ایران از اوضاع اقتصادی زیاد راضی نبوده‌اند، پس موظف بوده‌اند که به او رای دهند.

اما آقای موسوی! بهتر است که توهم تقلب را از سر خارج کنی و دست از قانون گریزی برداری. بهتر آن است که بدانی تو دیگر در قشر حزب الهی جامعه جایگاهی نداری و اگر مجددا انتخابات برگزار شود، رای تو از این هم کمتر خواهد بود.

آقای موسوی! انتخابات یک مسابقه است نه یک امتحان پایان ترم. در مسابقه نفر اول بردنده است، نه دگران.

آقای موسوی! درست است که تو محبوب بودی، اما مردم کسی دیگری را برای اداره مملکت لایق دانستند. آنان کسی را لایق می‌دانند که با فساد مبارزه می‌کند و از زور مداران کشور ترسی ندارد.

آقای موسوی! آن روز که مشاور عالی هاشمی بودن را افتخار خود اعلام کردی، آرای خود را از دست دادی.

آقای موسوی! آن روز که برای ورودت به انتخابات پس از بیست سال خواب خرگوشی هیچ پاسخی نداشتی آرای خود را از دست دادی.

آقای موسوی! آن روز که برای سکوتت در برابر توهین به خدا، اسلام، حضرت رسول(ص) و اهل‌بیتش پاسخی نداشتی، آرای خود را از دست دادی.

اکنون که نه بزرگ ملت را دیده‌ای به این فکر افتاده‌ای که در انتخابات تقلب شده است؟؟

اکنون که موسوی مسیر دیگری غیر از اطاعت از رهبری را برگزیده است، دیگر هیچ گونه عذری برای حمایت از او باقی نیست.

“ای کسی که ادعای ولایت مداری داری، با شجاعت تمام اعلام کن که دیگر از میرحسین موسوی دفاع نخواهم کرد.”

پ ن/ لطفا کسانی که در زمره مخاطبین این مطلب(کسانی که هبری را قبول دارند) نیستند، پیام نگذارند. پیشاپیش از عدم تایید نظرات آنها، پوزش می‌خواهم.

رهنورد می‌گوید: “آذربایجان و ترک زبان ها هیچ وقت فرزند خودشان را نمی گذارند که به کس دیگری رای بدهند.”

او همچنین اضافه می‌کند: “خود من لر هستم و موسوی هم بارها گفته من داماد لرستان هستم. بنابراین اهالی لرستان موسوی را نمی گذارند به آقای احمدی نژاد رای بدهند. این دو تا ملاک است و باقی موارد هم شبیه همین است. ”

رهنورد در ادامه مصاحبه‌اش می‌گوید: “در شهرستان ها و تهران در واقع تجمع مردم حاکی از این بود که آرای موسوی بسیار بالاتر از آنکه اصلا قابل تصور باشد. هروقت طرفداران دو طرف حاضر می شدند طرفداران احمدی نژاد درمقابل طرفداران موسوی در حد یک صدم بودند.”

…

خوب به راحتی می‌توان دلایل رهنورد را رد کرد.  همان‌طور که می‌دانیم در دوره قبل ریاست‌جمهوری رای هاشمی رفسنجانی در سمنان بیشتر از احمدی‌نژاد رای آورد. ضمنا اگر بنا باشد که این استدلال صحیح باشد، کروبی رو رضایی لر تر از موسوی نیستند!!؟

ضمنا خانم رهنورد به این نکته توجه نکرده است که روستائیان حضور بسیار فوق‌العاده‌ای در انتخابات داشته‌اند. به نظر ایشان کارمندان، کشاورزان و سایر اقشار کم درآمد کشور (که اکثر رای دهندگان به احمدی‌نژاد هستند) زمان این را داشته‌اند که زندگی خود را رها کنند و در خیابان‌ها فحاشی‌های طرفداران موسوی را پاسخ دهند. ضمنا با همین استدلال همسر موسوی، می‌توان ادعای او را رد کرد. اگر ایشان به شهرستان‌ها سفر کرده‌بودند می‌دیدند که در روستاها، طرفداری از میرحسینش یک امر قبیح بود. در اکثر روستاها، موسوی حتی یک دهم احمدی‌نژاد هم حامی نداشت.

به هرحال پیشنهاد می‌کنم همه‌ی طرفداران موسوی، حساب تهران و چند شهر بزرگ دیگر را از همه مملکت جدا کنند.

رضایی در سال ۸۴ نیز کاندیدا شده بود و البته خودش هم زیاد به رئیس جمهور شدن امیدوار نبود. می‌توان گفت تنها تلاش جدی‌اش ساخت همان فیلم تبلیغاتی توسط مرحوم ملاقلی‌پور بود.

فرمانده اسبق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فیلم تبلیغاتی‌اش در پاسخ به سوال ملاقلی‌پور مبنی بر اینکه ممکن است که در انتخابات انصراف دهد یا خیر گفت: یا با رأی مردم کنار می روم یا به ضرب گلوله و ادامه داد: «قطعاً، شما که می دونی من چقدر به خانوم فاطمه زهرا اعتقاد دارم، به حضرت زهرا(س) قسم می خورم که به هیچ قیمت از انتخابات کنار نمی‌روم…»

اما سردار حفظ آبرو را به وفای به قسم ترجیح داد و انصراف خود را اعلام کرد!

اکنون سال ۸۸ است و دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام هوای رئیس جمهور شدن در سر دارد.

اما مگر در این ۴سال چه اتفاقی افتاده که محسن رضایی را به صحنه کشانده است؟ آیا دکتر رضایی به این نتیجه رسیده است که محبوبیتش طی این سال‌ها افزایش پیدا کرده است؟؟

هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد که محسن رضایی رای قابل توجهی در این انتخابات داشته باشد که حداقل بتواند او را به دور دوم انتخابات ببرد.

اما بهترین گمانه موجود کمک به مهندس موسوی برای رفتن به دور دوم است. البته این اولین بار نیست که رضایی برای به قدرت رسیدن موسوی تلاش می‌کند. تاثیر اظهار نظر محسن رضایی (به عنوان فرمانده وقت سپاه) مبنی بر ضرورت ابقای میرحسین موسوی و آسیب دیدن جنگ در صورت تغییر دولت، بر معرفی مهندس موسوی به مجلس به عنوان نخست وزیر بر کسی پوشیده نیست.

و اکنون با توجه به سبد رای مشترک دکتر احمدی‌نژاد و دکتر رضایی(به عنوان دو کاندیدای اصولگرا)، باید دید که آیا میرحسین باز هم می‌تواند با کمک رضایی به قدرت نزدیک‌تر شود؟

اما آیا او دوباره قصد کاندیدا شدن را دارد؟

با توجه به روحیات شخصی ایشان، شکی در این نیست که رسیدن به پاستور از آرزوهای اوست. اما آیا اکنون زمان خوبی برای رسیدن به این آرزوست؟

به نظر می‌رسد که قالیباف در این دوره قصد رئیس جمهور شدن ندارد و سر و صداهای جدید آن برای کسب امتیاز از رقباست. با توجه به اینکه گزینه اصلی اصولگرایان (احمدی نژاد) حاضر به باج دادن به او نیست، تنها گزینه باقی مانده، اتحاد با اطلاح‌طلب‌هاست. اما مگر می‌شود قالیباف که عمری ادعای اصولگرایی داشته است با اصلاح‌طلب‌ها هم کاسه شود؟

بله امکان دارد. با توجه به سابقه میرحسین موسوی این امکان به وجود می‌آید. مهندس موسوی، پس از توجیه سکوت ۲۰ ساله خود، مردی خواهد بود که نقطه ظعف بزرگ دیگری نخواهد داشت.

در این شرایط دکتر قالیباف می‌تواند به یکی از روش‌های زیر به یاری مهندس موسوی بشتابد و در صورت پیروزی میرحسین، چند وزیر به کابینه او بفرستد.

روش اول، همکاری علنی با ستاد مهندس موسوی. البته این روش برای شهردار تهران پرهزینه خواهد بود و او را رسما از صف گروه‌های اصولگرا خارج خواهد کرد.

روش دوم، استفاده از پتانسیل رسانه‌ای برای تخریب احمدی‌نژاد بین اصولگرایان. در این روش سهم او در کابینه میرحسین کمتر خواهد بود. چون اولاً تخریب بیش از حد اثر معکوس دارد، در نتیجه قالیبافیان باید مواظب این مسئله باشند. ثانیا اگر رسانه‌های قالیباف حد تخریب را رعایت کنند، نقش آن‌ها در رای آوری احتمالی میرحسین کمرنگ خواهد بود و در نتیجه سهم‌شان کم خواهد شد.

روش سوم، کاندیدا شدن در انتخابات با شعار‌های اصولگرایانه، برای خرد کردن رای احمدی‌نژاد. این روش می‌تواند موثرترین کار برای رئیس جمهور شدن مهندس موسوی باشد. اما مضرات خاص خود را دارد. قالیباف می‌داند که اگر این بار هم کاندیدا شود و رای نیاورد، هیچ وقت دیگر هم نمی‌تواند رئیس جمهور شود. با توجه به غرور و قدرت‌طلب بودن قالیباف، این روش تصمیم خطرناکی خواهد بود. باید دید که آیا اصلاح‌طلب‌ها حاضرند هزینه‌ی این فداکاری بزرگ را به دکتر قالیباف بپردازند!

اما آیا واقعا همه‌ی مخالفین رئیس‌جمهور دزد بیت‌المال بوده‌اند!؟

جواب یقنا “نه” است. به شخصه افراد زیادی را می‌شناسم که نه تنها ریالی از بیت‌المال در جیب‌شان نرفته، بلکه با اینکه از مال دنیا چیز زیادی هم ندارند، مال شخصی خود را هم به راحتی انفاق می‌کنند.

پس آیا حق با مخالفین احمدی‌نژاد است!؟

به این سوال هم باید پاسخ “نه” داد. چراکه علیرغم اشکالاتی که در دولت احمدی‌نژاد است، برایند رفتارهای این دولت مثبت است.

در اینجا سوال اصلی این است که پس چرا این گروه با رئیس دولت نهم مشکل دارند.

این سوال مدتی است که ذهنم را مشغول کرده و خیلی به آن فکر کرده‌ام.

برای پاسخ به سوال بالا باید این دسته از مخالفین احمدی‌نژاد (مال مردم نخورها!) را به دو دسته زیر تقسیم کرد.

۱٫ با نفوذها

۲٫ متعصبین

دسته اول کسانی هستند که تا کنون همیشه مورد احترام بوده‌اند و به عنوان مشاورین و تصمیم گیران پشت پرده، دولت‌های سازندگی و اصلاحات را یاری کرده‌اند. این افراد با اینکه رانت خوار نبودند، امکان استفاده از رانت‌های زیادی را داشته‌اند. و همین امر باعث می‌شده که از نظر روانی احساس قدرت کنند. اما اکنون در دولت احمدی‌نژاد اصطلاحاً دیگر خرشان نمی‌رود. و همین موضوع باعث شده‌است که از دست او کفری شوند. دیگر نمی‌توانند در همه امور نظر خود را به کرسی بنشانند. نمی‌توانند مدیر تعیین کنند و صدها نمی‌توانند دیگر. به همین دلایل بدشان نمی‌آید که احمدی‌نژاد و دولت خوب نباشند!

اما دسته دوم کسانی هستند که بر مسائل خاصی تعصب دارند. مثلا کسانی که آقای هاشمی رفسنجانی را همان مرد شکنجه شده روزهای مبارزه علیه رژیم طاغوت می‌دانند. این گونه افراد نمی‌توانند تحمل کنند که رفتارهای غلط امثال هاشمی توسط احمدی‌نژاد مورد نقد قرار گیرد.

در شرایطی که مسلمانان در غزه می‌میرند، روزنامه کارگزاران بیانیه تحکیم وحدت را که در آن مجاهدین فلسطینی “تروریست” خوانده شده‌اند، منتشر می‌کند. و در این هنگام جناب سحرخیز، بسته شدن روزنامه کارگزاران را سیاسی و انتخاباتی می‌خواند و احتمال می‌دهد که دولت احمدی‌نژاد این کار را برای گرفتن حال آقای هاشمی رفسنجانی انجام داده است.

واقعا برای آقای هاشمی بخاطر این طرفدارانش متاسفم!

گفتم: بروز تخلف در سیستم‌های دولتی را نفی نمی‌کنم، اما در دولت اگر کسی تخلف کند، به شدت توسط رئیس‌جمهور مواخذه می‌شود.

گفت: پس کردان، مشایی و رحیمی در دولت شما چه می‌کنند؟؟

آقای دکتر احمدی‌نژاد!

ما برای اجرای عدالت به شما رای دادیم. از مدیران شما دفاع کردیم و سرکوفت خوردیم. برای هر تصمیم شما دلیل یا توجیهی داشتیم، اما در برابر انتقاد و اعتراض به حضور این ۳ نفر در دولت، هیچ چیزی برای گفتن نداریم.

و از اینکه این مشایی اینقدر پر رو است، لجم می‌گیرد.

به نظرم بهتر بود مشایی استعفا می‌داد و با اینکارش از همه عذرخواهی می‌کرد.

هرچند که اگر او اهل عذرخواهی بود، حداقل در نامه‌اش به آقا معذرت‌خواهی می‌کرد.

نمی‌دانم این احمدی‌نژاد چرا این غضنفر را از کابینه‌اش بیرون نمی‌کند!