مطلب خوب و بجایی بود. اگر خواستید می توانید اینجا ببینیدش.

تیتر این مطلب این بود: “مستند بسازیم”.

خواندن این مطلب خوب با این تیتر بد(البته به نظر من بد) ترغیبم کرد که نکته ای کوتاه را بیان کنم.

در حال حاضر حجم تولیدات وبی بسیار زیاد شده است. به همین دلیل افراد غالبا از نرم افزار های خبر خوان (Feed Reader) و یا سیستم های تحت وب فیدخوان (مثل گوگل ریدر google reader) استفاده میکنند. در این برنامه ها، کاربران آدرس Rss وب سایت ها را وارد می کنند و معمولا مطالب زیادی جمع آوری می شود.

در گوگل ریدر (که پرطرفدار ترین سیستم خبر خوان است) مطالبی که دوستان به اشتراک می گذارند، به حجم بالای مطالب جمع آوری شده از Rssها اضافه می شود.

به همین دلیل کاربران معمولا مطالب جمع آوری شده خود را لیست می کنند و مطالبی را برای خواندن (و به اشتراک گذاشتن) انتخاب می کنند که در نگاه اول جذاب به نظر بیاید.

در این لیست ها اولین چیزی که به چشم می آید، تیتر مطلب است.

با توجه به این نکته بهتر است در انتخاب تیترهای مطالب بیشتر دقت کنیم. تیترها در فضای مجازی باید بسیار گویا تر از تیتر در روزنامه باشد. ضمنا از بدون تیتر گذاشتن مطلب هم پرهیز کنید.

پ ن / معمولا مطالب بدون تیتر را نمی خوانم. در واقع ترجیح میدم مطالبی را برای خواندن انتخاب کنم که تیترشان بیانگر نکته ای به دردبخور در ادامه مطلب است. پس طبیعتا وقتی برای خواندن بدون تیتر ها باقی نمی ماند.

از روی کنجکاوی خودم تست کردم و دیدم درست است. در قسمت ترجمه پیشنهادی، God و Allah را به عنوان ترجمه جایگزین پیشنهاد دادم.

قبل از اینکه از مترجم گوگل خارج شوم، Down with Israel را تایپ کردم تا گوگل معادل فارسی آن را نمایش دهد. گوگل هم آن را اینطوری ترجمه کرد: “مرگ بر اسرائیل”. از مترجم گوگل خارج شدم و چرخی در صفحات وب زدم.

چند دقیقه (شاید ۲ دقیقه) بعد وارد جیمیلم (جیمیل سرویس ایمیل شرکت گوگل است) شدم.  در بالای صفحه با فونت قرمز و بزرگ اخطار داده بود که “فردی از اسرائیل وارد ایمیل شما شده است و با توجه به اینکه تا کنون فقط از ایران وارد ایمیلتان شده اید، این پیغام را برایتان می فرستیم. اگر احساس می کنید کسی غیر از شما وارد ایمیلتان شده است، فورا پسورد خود را عوض کنید”.

قطعا این موضوع نمی توانسته یک اخطار برای شوخی نکردن  با اسرائیل باشد . و به احتمال زیاد یک سوتی فنی بوده است.

احتمالا گوگل برنامه ای دارد که به کلمه “اسرائیل” حساس است و بعد از اینکه من ترجمه “مرگ بر اسرائیل” را درخواست کردم، سیستم به طور خودکار فعال شده است و سابقه من در اکانت گوگل را باز بینی کرده است.

اما عقلشان نرسیده است که این دسترسی به اکانت من را از سیستم هشدار ورود غیر مجاز خارج کنند و گوگل به صورت اتوماتیک پیغام ورود غیرمجاز به ایمیل من را ارسال کرده و پیشنهاد تغییر رمز عبور را داده است.

به هر حال ، مرگ بر اسرائیل.

بعد نوشت:

ظاهرا بخشی از مطلب گنگ بوده و نیاز به توضیح دارد.

چند کامنت و یکی از دوستان که مطلب را خوانده بود، در مورد هشداری که سایت گوگل داده است سوالاتی داشتند.

بعد از اینکه وارد ایمیلم شدم، یک پیام هشدار در بالای صفحه ظاهر شد.

مظمون هشدار این بود: فردی از اسرائیل وارد ایمیل شما شده است(از نظر گوگل این فرد میتواند خود من یا کسی دیگر باشد). اگر این فرد کسی غیر از خود شماست، فورا پسورد خود را عوض کنید.

اما توضیح من درباره این هشدار: من که پسورد ایمیلم را به کسی نداده و با توجه به طولانی بودن رمز عبور من و نیز رعایت موارد امنیتی، احتمال اینکه کسی پسورد مرا پیدا کرده باشد، تقریبا صفر است. اما چرا این هشدار ظاهر شده است؟ احتمالا بعد از اینکه من آن جمله ضد اسرائیلی را در بخش ترجمه وارد کردم، خود شرکت گوگل و یا یک شرکت امنیتی طرف قرارداد با گوگل، وارد ایمیل من شده است و ایمیل های قبلی من را بررسی کرده است (این بررسی می تواند کپی کردن تمام اطلاعات من و یا جستجو در باره کلمات خاصی مثل اسرائیل ، بمب ، حمله ، اسلام و یا هر چیز دیگری که اسرائیل به آن حساس است باشد).

در سیستم ایمیل گوگل، یک روش امنیتی وجود دارد که به کاربران کمک می کند که ورودهای غیر مجاز احتمالی  به ایمیلشان را متوجه شوند. در این سیستم اگر یک نفر فقط از یک کشور خاص وارد ایمیل خود شود، برای اولین بار که از کشور دیگری وارد ایمیل شود (مثلا اگر من به یک کشور X سفر کنم و از آنجا وارد ایمیلم شوم) به او هشدار می دهد که فردی از کشور X وارد ایمیل شما شده است. حالا اگر این فرد خود من باشم که مشکلی نیست. ولی اگر در زمان هشدار من در کشور X نباشم، پس فرد دیگری وارد ایمیل من شده است. ضمنا لازم به توضیح است که ورود افراد به یک سایت را به راحتی می توان رد یابی کرد و متوجه شد که از کدام کشور است، سیستم عاملش چیست، وضوح تصویر صفحه نمایشش چیست و … .

حالا فکر میکنم مطلب واضح تر شده باشد. شرکت اسرائیلی طرف قرارداد گوگل وارد ایمیل من شده است. گوگل این ورود را شناسایی کرده و هشدار داده است. درصورتی که می بایست این هشدار را به من ندهد و به فقط به فکر قراردادش با اسرائیل باشد.

به سختی میشه تصاویر قشنگ پیدا کرد که برای این کار قابل استفاده باشند.

یکی از قشنگاش رو که با اندازه ۷۶۸* ۱۳۶۶ آماده شده اینجا گذاشتم که اگر کسی خواست استفاده کنه.

پی نوشت: راستی مگر این کار چقدر برای ما سخت و وقت گیر است که تا حالا یک مجموعه زیبا از تصاویر مذهبی که قابلیت استفاده در مانیتورهای با سایزهای مختلف را داشته باشد نساخته ایم. کم کاری از خودمان است.

به همین دلیل مجبور شدم همه‌ی سایت‌هایم را به سروری با نرم افزار plesk منتقل کنم.

اما این انتقال کار ساده‌ای نبود. در بسیاری از سایت‌ها، دیتابیس به صورت ناقص منتقل شده است و مجبورم همه‌ی دیتابیس‌ها را به صورت دستی منتقل کنم. یعنی از روی سرور قبلی دانلود و بر روی سرور جدید آپلود کنم.

از همه‌ی کسانی که سایت‌هاشان آسیب دیده، عذر خواهی می‌کنم و تقاضا می‌کنم: هرچه فریاد دارند بر سر آمریکا بکشند!

در توییتر یک اکانت به نام سازمان ایجاد کردم. از این به بعد تمام خبرهای سازمان را که به صورت اس ام اس برای مدیران و خبرنگاران ارسال می‌کنیم، در توییتر هم ارسال می‌کنم.

به این ترتیب خبرنگاران و سایر افرادی که به حوزه بهزیستی علاقه‌مند هستند می‌توانند آنلاین‌تر(!) ، اخبار سازمان را بدست بیاورند.

برای دیدن این اخبار به اینجا بروید.

مدتی است که وبلاگ نوشتن، به یک ژست و کلاس در دنیای مجازی ما ایرانی‌ها تبدیل شده است. واقعا خیلی از کسانی که وبلاگ می‌نویسند، دلیل خاصی برای آن ندارند و حتی بعضا حاضرند تا مبالغی نیز هزینه کنند تا به‌اصطلاح وبلاگ خود را دات کام کنند و کلاس آن را بالا ببرند.

نکته دیگری که در مورد بیشتر این وبلاگ نویسان صادق است، آرزوی بازدید بالا و نظرات (کامنت یا comment) زیاد است که من واقعا نمی‌دانم به چه دردی می‌خورد. برای رسیدن به این هدف از بعضی روش‌ها نیز استفاده می‌کنند که معمول‌ترین‌شان دیدن وبلاگ‌های دیگران و کامنت گذاشتن و التماس برای بازید از وبلاگ خودشان است.

اما به هر حال این واقعیتی است که می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد که اکنون قصد پرداختن بیشتر به آن را ندارم.

به هر حال اگر می‌خواهید وبلاگ پر بیننده‌ای داشته باشید این موارد را (که به صورت تجربی به آن‌ها رسیده‌ام) رعایت کنید:

۱٫ اصلی‌ترین عاملی که می‌تواند بازدیدکنندگان‌تان را بالا ببرد، “تخصصی نویسی” است. مخاطبان برای دیدن وبلاگ شما، باید دلیل خوبی داشته باشند. بهترین دلیل می‌تواند کسب اطلاعات جدید در یک زمینه خاص باشد. پس تخصصی بنویسید و مثل من از هر در سخنی به میان نیاورید.

۲٫ سعی کنید ظاهر وبلاگتان قابل اعتماد باشد. از بی‌نظمی و استفاده از رنگ‌های گوناگون بپرهیزید.

۳٫ وبلاگ شما باید در زمان کوتاهی بارگذاری شود. با توجه به سرعت پایین اینترنت در کشور ما این نکته می‌تواند بسیار مهم باشد. برای تحقق این مورد، از سرویس‌دهنده‌های با سرعت بالا و از قالب‌های سبک (از نظر حجم استفاده از عکس و کدهای اچ تی ام ال) استفاده کنید.

۴٫ رتبه وبلاگ خود را در موتورهای جستجو بالا بکشید. به طور کلی هر وبلاگ تخصصی چندین کلید واژه دارد که بهتر است برای موتورهای جستجو تعریف شوند تا موتورها به آن کلمات حساس باشند. البته بحث موتورهای جستجو و چگونگی طراحی وب‌سایت‌های خوب برای جستجو بسیار مفصل است که در این مطلب به فقط اصلی‌ترین نکته آن اشاره شد.

۵٫ به روز باشید. نگذارید کاربران‌تان به این نتیجه برسند که این وبلاگ را هر ۲ماه یک بار هم که ببینیم، چیزی را از دست نمی‌دهیم!

به این ترتیب که با اضافه کردن آدرس rss یا Atom سایت یا وبلاگ مورد نظرتان (مانند: http://ahmadvand.net/?feed=rss2 ) به نرم افزار فیدخوان، این نرم‌افزار به روزشدن سایت مورد نظر شما را بررسی می‌کند و در یک قالب ساده متنی (بدون جاواها، تبلیغات سایت و موارد اضافه دیگر) مطلب جدید سایت را به شما نمایش می‌دهد.

البته شما می‌توانید با کلیک کردن بر روی تیتر مطلب به سایت اصلی بروید.

این رویه معمولا برای سایت‌های خبری، وبلاگ‌ها و به طوری کلی برای سایت‌هایی به صورت مداوم به‌روزرسانی می‌شوند به کار گرفته می‌شود.

چند روزی است که باGoogle Reader آشنا شده ام.

این بخش از سایت گوگل همه کارهایی را که یک خبرخوان معمولی انجام می‌دهد را برای شما انجام خواهد داد.

اما این بخش از گوگل چند مزیت عمده نسبت به خبرخوان‌ها دارد.

با استفاده از گوگل‌ریدر، شما علاوه بر اینکه نیازی به نصب نرم‌افزار خبرخوان ندارید، در مصرف پهنای باند (که باتوجه به سرعت پایین اینترنت در ایران مسئله بسیار مهمی است!) نیز صرفه‌جویی می‌کنید.

به این ترتیب که به محض ورود به این بخش، سرور پرقدرت گوگل با استفاده از پهنای باند بسیار بالای خود، آدرس‌هایی را که شما اضافه کرده‌اید بررسی می‌کند و فقط نتیجه را به رایانه شما ارسال می‌کند. و شما بر روی صفحه نمایش خود، لیستی از اخبار به‌روز شده سایت‌های مورد نظرتان را مشاهده می‌کنید.

همچنین شما می‌توانید مطالب مورد نظر خود را با دوستان خود (که از گوگل ریدر استفاده می‌کنند) به اشتراک بگذارید. همچنین می‌توانید با استفاده از یک کد جاوا،۱۰ مطلب از مطالب به اشتراک گذاشته شده خودتان را در وبلاگتان نمایش دهید.

نکته جالب دیگری که شاید خود گوگلی‌ها هم به ذهنشان نرسیده باشد، امکان جستجو در اطلاعات سایت‌های اضافه شده به گوگل ریدر است.

شما قطعا سایت‌های بسیار زیادی را می‌شناسید که سیستم جستجوی خوبی ندارند (مانند بسیاری از سایت‌های ایرانی!). وقتی اطلاعات یک سایت را در گوگل ریدر جمع‌آوری کردید، دیگر نیازی نیست که از جستجوی آن سایت استفاده کنید. چون گوگل این کار را برای شما انجام می‌دهد. البته نباید فراموش کرد که این جستجو تنها در مطالبی صورت می‌گیرد که شما آن را در گوگل ریدر خود دارید و مطالب قبلی را شامل نمی‌شود.

اصلا مطمئن نیستم این دامنه‌ها فراگیر خواهد شد یا نه.

چند نمونه از دامنه‌های مختلف را که ثبت کرده‌ام در زیر می‌بینید.

احمدوند.com

احمدوند.ایران.ir

البته بدون محدودیت های سابق. یک مانیتور LCD، اسپیکر و کارت گرافیک درست و حسابی و … . البته طبیعتا هزینه زیادی برایم داشت. ولی خوب از داشتن این چنین کامپیوتری لذت می‌برم.

برای کارهای شخصی‌ام به یک پرینتر هم نیاز داشتم. به همین دلیل یک پرینتر HP LaserJet 1018 خریدم.

موقعی که از مغازه فروشنده خارج شدم، دیدم فروشنده پشت سر ماشین می‌دود. ترمز کردم. یک کابل USB به من داد و گفت داخل جعبه پرینترها، کابل نیست.

من هم تشکر کردم.

همه قطعات کامپیوترم به خوبی کار می‌کرد، بغیر از پرینتر. با کلی جستجو و تحقیق (!) متوجه شدم که اشکال از کابل آن است.

۳هزار و پانصد تومان دیگر برای یک کابل USB شیلددار پیاده شدم.

خوب، خوشبختانه راه افتاد. اما بعد متوجه شدم که فقط ۳برگ پرینت می‌توانم بگیرم و برای برگ چهارم باید یک بار پرینتر را خاموش و روشن کنم!

چندین بار درایور پرینتر را  آپدیت کردم. اما فایده‌ای نداشت. واقعا گیج شده بودم. تا اینکه به پیشنهاد یکی از دوستان، مجددا کابل را تعویض کردم.

مشکل حل شد.

نکته اخلاقی: کابل های USB با یکدیگر متفاوتند. در واقع آن‌ها نیز به دو دسته تقسیم می‌شوند: USB1 و USB2. به هنگام خرید پرینتر، کابلی را انتخاب کنید که با دستگاه شما سازگار باشد.

پ ن: موبایلم گم شده، هرکس کاری داره ایمیل بزنه

یاهو به عنوان یکی از دو پورتال بزرگ اینترنتی، نام ایران را از لیست صفحات ثبت‌نامش حذف کرده.
یعنی وقتی که به عنوان یک ایرانی بخواهید از گوشه‌یی در دنیا، ثبت نام کنید و شناسه‌یی مجازی برای خود بسازید، با نام هر ده‌کوره و تکه خاکی برخورد می‌کنید غیر از سرزمین پاک و عزیز خودتان.
http://helloyahoo.net

yahoo.com

اما با توجه به هزینه زیادی که برای سازمان در بر داشت، انتظار یک سرویس خوب را داشتیم.
تقریبا هر روز با این برنامه مشکل داشته ام.
گاهی اقات مشکلات نرم افزار و گاهی نیز مشکلات سرور.
خلاصه پشیمان